De reis
We begonnen onze reis in Venetië, waar we een auto huurden en vervolgens richting de Dolomieten reden. Onze eerste bestemming was Cortina d'Ampezzo, waar we drie nachten verbleven. Om ook andere delen van de Dolomieten te ontdekken en verschillende hikes te kunnen doen, verbleven we daarna nog twee nachten in Val Gardena.
Na alle mooie hikes te hebben gedaan, reden we richting het Gardameer. Daar sloten we onze reis ontspannen af met twee dagen relaxen aan het meer in Torbole.
Cortina d'Ampezzo
Aangekomen in Cortina zie je gelijk dat het dorp tussen de prachtige bergtoppen van de Dolomieten ligt. Het is een gezellig en levendig dorp met veel restaurants, terrasjes en outdoorwinkels. Cortina is dan ook een ideale uitvalsbasis om de Dolomieten te ontdekken.
Vanuit Cortina hebben wij de volgende plekken bezocht:
Lago di Sorapis
De eerste hike van onze reis door de Dolomieten was die naar Lago di Sorapis. Neem cash mee, want bij de Rifugio Vandelli kun je niet pinnen. Wij reden vanuit Cortina vroeg naar de Passo Tre Croci, waar we de auto parkeerden en aan de hike begonnen. Start bij voorkeur vóór 08:00, omdat het dan rustiger is en de parkeerplaatsen snel vol staan.
Drei Zinnen
Na een volle dag hiken stond de volgende hike alweer op de planning: de beroemde Drei Zinnen. Je kunt met de auto naar Rifugio Auronzo, waar de hike start. Hiervoor is het verstandig om vooraf een parkeerplek te reserveren.
Heb je, net als wij, last minute gepland? Dan kun je ook de bus vanuit Misurina nemen. Een retour kost €10 en je betaalt in de bus. Ook de bus brengt je naar Rifugio Auronzo. De exacte opstapplaats vind je hieronder. Wij waren er in september, waardoor de wachtrijen niet lang waren. In het hoogseizoen kan je tot wel een uur moeten wachten.
Wij begonnen eerst bij Cadini di Misurina, een prachtig viewpoint. Let op: dit ligt de andere kant op dan de Drei Zinnen, dus je moet daarna terug richting Rifugio Auronzo voor de hike.
Passo Giau
De volgende stop is de Passo Giau, die je perfect kunt combineren met de Cinque Torri. Omdat dit jullie laatste dag in Cortina is, kun je deze twee plekken onderweg richting Val Gardena goed combineren.
De Passo Giau is geen echte hike; vanaf de parkeerplaats (gratis) is het maximaal 10 minuten lopen naar de top. Ga hier het liefst met zonsopgang naartoe en geniet daarna van een lekker koffietje bij het Berghotel Passo Giau.
Cinque Torri
Na een rustige ochtend bij de Giau Pass kun je door naar de indrukwekkende Cinque Torri. Na twee volle dagen hiken kozen wij ervoor om de stoeltjeslift naar boven te nemen, voor € 20 per enkele reis. Als je de lift overslaat, duurt de hike naar boven ongeveer 1 tot 1,5 uur.
Eenmaal boven zie je de vele loopgraven die tijdens de Eerste Wereldoorlog werden gebruikt. De combinatie van de indrukwekkende geschiedenis en het uitzicht over de Dolomieten maakte dit een bijzondere stop.
Gran Cir
Val Gardena was onze tweede uitvalsbasis in de Dolomieten. De eerste volle dag hier vonden we misschien nog wel mooier dan Cortina — het dal ligt ingeklemd tussen indrukwekkende toppen. Vanuit hier beklommen we de Gran Cir. Het wordt aangeraden om dit met een via-ferrataset te doen, maar wij gingen zonder en vonden het zelf goed te doen. Uiteraard op eigen risico.
Eenmaal boven heb je echt een prachtig uitzicht over de Sellagroep en het dal. Wij parkeerden bij Parking Mëisules, waar je voor € 12 de hele dag kunt staan — ideaal als je de Gran Cir gaat doen.
Na de wandeling lunchten we in het dal bij Jimmy’s Hütte: echt een topplek! Ze organiseren hier ook regelmatig leuke feesten. Volg Cava Sound voor updates over de leukste feesten in de bergen.
Seceda
De laatste dag alweer in de Dolomieten. We sloten af met onze langste hike, naar Seceda. We begonnen in het dal en parkeerden bij Col Raiser. Vanaf daar deden we er ongeveer 3 uur over naar de top, inclusief stops.
Voor ons was niet eens de top het mooiste, maar juist de route ernaartoe. Vooral Baita Sangon Hütte vonden we een hele fijne stop — hier zijn we op de heen- en terugweg even gestopt voor een bak koffie.
Eenmaal bij Seceda wordt het al snel een stuk drukker. De rustige route ernaartoe vonden wij daarom juist het mooiste deel van de hike.
